Twee necropolen...

Het woord 'necropool' komt uit het Latijn en betekent 'dodenstad'. Eigenlijk is het niet meer dan een oud kerkhof, maar dan wel zo oud dat niemand meer weet wie er begraven liggen. Ze stammen uit de prehistorie of vlak daarna. In Frankrijk heet dat de Gallo-Romeinse periode (je weet wel, de tijd van de Galliërs Astérix en Obelix).

Als ik ergens een bord met het woord 'nécropole' erop zie, dan moet ik erheen. Benieuwd wat voor bijzonderheden er bewaard gebleven zijn.
Het bord niernaast staat vlak bij het plaatsje Pontarion. Toen we het de eerste keer zagen, verdwaalden we hopeloos, omdat een van de wegwijzers verderop verdwenen was. We kwamen terecht in een mysterieus bos vol bemoste bomen, hoge varens en een drassige moerasbodem. Via een smal paadje kwamen we uiteindelijk toch bij een kerkhof uit. Maar anders dan we verwachtten. Zie de foto's hieronder:

Thuis op internet bleek dat we vlak langs de eigenlijke necropool gelopen waren. Natuurlijk zijn we later nog eens teruggegaan en daar vonden we inderdaad de onderstaande granieten grafurnen uit de tweede eeuw na Christus. Eeuwenlang hadden ze langs een oude Gallo-Romeinse weg gelegen, totdat archeologen ze onder de boomstronken en braamstruiken herontdekten.

... en de steen met de negen treden

De Limousin bestaat voor het grootste deel uit graniet; een keiharde steensoort. De bodem is van graniet, de huizen zijn gebouwd van granieten keien en overal in de weilanden vind je stapels granieten rotsblokken die de boeren op elkaar gelegd hebben, zodat zij hun grond makkelijker kunnen bewerken.
Maar die boeren waren niet de eersten die met enorme keien hebben gesleept. Overal kom je bijzondere steenformaties tegen die in de prehistorie door mensen naar heilige plaatsen zijn gebracht: soms in de buurt van een bron, maar vaak boven op de hoogste heuvel in de omtrek.

Een aantal rotspartijen lijken op onze hunebedden; daar werden vermoedelijk de overledenen in begraven. De Fransen noemen ze dolmen.

Maar de enorme blokken graniet boven op de heuvels lijken een andere functie gehad te hebben. Wat precies zal wel nooit meer achterhaald kunnen worden, maar ze zullen die zware dingen niet voor hun lol omhoog gesjouwd hebben. Bovendien zitten er allerlei sporen van menselijke bewerking in. Boven op veel keien vind je 'bekkens' vol regenwater. De geleerden zijn het er niet over eens of die op een natuurlijke manier zijn uitgesleten of dat de mensen ze hebben uitgehakt om dienst te doen als opvangbekkens voor bloed. De stenen zouden dan als offerplaats gediend hebben.
Is het niet zeker dat de bekkens door mensen zijn uitgehakt, voor de negen treden in de Pierre aux neuf gradins (de steen met de negen treden) lijdt dat geen twijfel. Deze blok graniet een paar kilometer ten zuiden van Pontarion is eeuwen geleden door mensenhanden bewerkt!